امروز پنجم آبانه.... سالگرد رفتنت عزیزترینم.... هفت سال گذشت از اون روز غم انگیز...هفت سال شد....نزدیک به سه هزار روز که رفتی.... اون پنجم آبان پنج شنبه بود... یه پنج شنبه غمگین... یه پنج شنبه که این موقه از روزش به هوای هزار تصمیم به خونه ات رفتی.... تصمیم به دیدار خونواده... تصمیم به برنامه ریزی برای یه آینده موفق... 

ولی نمیدونم کدوم چشم شور باعث شد که رنگ غروب پنج شنبه رو نبینی... و اینهمه روز تو حسرت دیدنت بسوزیم....

نمیدونی بار عذاب وجدانم چه اندازه زیاده.... متاسف و شرمنده ام که هیچوقت خواهر خوبی نبودم...

برادرم.... افشینم روحت شاد....