تو گفتی....
حد نهايي ارام زيستن و
بي تشويش زندگي کردن دراز کشيدن در داخل
جعبه اي در عمق دو متري خاک است
و من اکنون با تمام وجود این آرام زیستن را تمنا میکنم
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۸ فروردین ۱۳۹۲ ساعت 8:33 توسط فروغی دیگر
|
دلتنگی هایم برای عزیز از دست رفته ام.... برادرم افشین جان
نوشتههای پیشین
- اسفند ۱۴۰۴
- آبان ۱۴۰۴
- اسفند ۱۴۰۳
- اردیبهشت ۱۴۰۳
- آبان ۱۴۰۲
- اسفند ۱۴۰۱
- آذر ۱۴۰۰
- شهریور ۱۴۰۰
- اسفند ۱۳۹۹
- بهمن ۱۳۹۹
- آبان ۱۳۹۹
- مهر ۱۳۹۹
- مرداد ۱۳۹۹
- خرداد ۱۳۹۹
- اسفند ۱۳۹۸
- بهمن ۱۳۹۸
- آبان ۱۳۹۸
- تیر ۱۳۹۸
- اردیبهشت ۱۳۹۸
- اسفند ۱۳۹۷
- آبان ۱۳۹۷
- مهر ۱۳۹۷
- شهریور ۱۳۹۷
- اسفند ۱۳۹۶
- بهمن ۱۳۹۶
- دی ۱۳۹۶
- آبان ۱۳۹۶
- مرداد ۱۳۹۶
- تیر ۱۳۹۶
- خرداد ۱۳۹۶
- فروردین ۱۳۹۶
- اسفند ۱۳۹۵
- بهمن ۱۳۹۵
- آبان ۱۳۹۵
- مهر ۱۳۹۵
- شهریور ۱۳۹۵
- آرشيو
پیوندها
- چاپ معلم
- کاش بودی
- افشین
- کیمیا
- اوست ماندگار
- او خواهد آمد...
- قصه دل، گل نرگس
- تنهای شبگرد
- همدرد
- بعد تو من خیلی تنهام
- جوان ناکام "احسان شرفی"
- عمارت با شکوه عشق را برادرم ساخت
- ای خدای من....
- نی نی ناز مامان و بابا
- زهرام تنهام گذاشت، رفت
- پاییز بی بهار...
- راز خوشبختی انسان
- ...
- آوای انتظار
- جوان ناکام "نیما محدث دیلمی"
- روانشناسی
- نیلوفرآبی
- به کسی نگو...
- جامعه مجازی فرجه
- من بی عشقم
- من خیلی تنهام